วันศุกร์ที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

[FANFIC KYORYUGER BLOOD] Chapter 4 Your voice NC CUT


Pairing: Ian Yorkland x Rippukan Souji
ลิงก์นิยาย : http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1359082&chapter=4



“หึ... ห้ามจูบสินะ มนุษย์หมาป่า?” เขาหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่คมมองใบหน้าซนที่แสดงถึงความตกใจออกมาอย่างชัดเจนด้วยประกายแห่งความเจ้าเล่ห์โดยไม่ปิดบัง ในขณะที่มือก็ไม่อยู่นิ่งขยับกระตุ้นส่วนอุ่นร้อนไปด้วย

“ฮ..ฮื่ออ~ ย..อย่า” เพียงแค่ขยับมือกระตุ้นนิดเดียวเด็กตรงหน้าก็หายใจเสียงหนัก ใบหน้าขาวเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อที่ไม่ได้เป็นเพราะความอายอย่างแน่นอน หากแต่เป็นเพราะความต้องการที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนกำลังถูกปลุกขึ้นต่างหาก มืออีกข้างหนึ่งเลื่อนไปรูดซิบเสื้อฮู้ดออก เขาลูบส่วนกลางลำตัวผ่านชั้นในตัวบางไปมาอยู่อย่างนั้นจนรู้สึกถึงความเปียกชื้นที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

เอียนละฝ่ามือออกจากกางเกงแล้วคลี่ยิ้มร้ายให้เด็กตัวผอมที่ตัวสั่นระริกอยู่บนเตียงนอน เขาลุกขึ้นเต็มความสูงทำท่าทีราวกับว่าจะออกไปจากห้องโดยทิ้งมนุษย์หมาป่าไว้อย่างนี้

“ค..คุณ.. คุณแวมไพร์~” โซจิค่อยๆยันตัวขึ้นจากเตียงแล้วมองมาด้วยสายตาราวกับลูกหมาอ้อนเจ้าของอย่างไรอย่างนั้น

ชายหนุ่มแกล้งตีหน้าซื่อใส่คนน่ารังแกพลางยักไหล่ไปด้วย “ฉันก็ไม่ทำต่อตามที่นายขอแล้วนี่ ถ้าอยากก็ทำเองสิ”

มนุษย์หมาป่าบุ้ยปากแดงจัดใส่อย่างเง้างอน แต่สิ่งที่ทำให้แวมไพร์หนุ่มประหลาดใจเป็นครั้งที่ไม่รู้ว่าเท่าไหร่ของวันก็คงจะเป็นเด็กหนุ่มตัวผอมที่ถอดกางเกงออกไปพร้อมกับชั้นในบนเตียงนอนด้วยท่าทางเงอะงะพลางแยกขาออกกว้าง ก่อนที่จะหันมามองร่างสูงด้วยแววตาใสซื่อที่ทำให้สัตว์ร้ายในตัวเขาถูกปลุกขึ้นมา

“มันทำยังไงอะ?”

ท่าทางใสซื่อนั่นกำลังทำให้เขาหมดความอดทน

ราวกับว่าภาพร่างผอมที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงนอนในสภาพเปลือยท่อนล่างและแยกขาออกกว้างจนเห็นอะไรต่อมิอะไรหมดทำให้สติของแวมไพร์หนุ่มในตอนนี้เหลือน้อยเต็มที ไหนจะเป็นปากแดงจัดที่ตัดกับสีผิวขาวอมชมพูซึ่งดึงดูดสายตาของเขาแทบจะตลอดเวลานั่นอีก มือขาวกำลังจับสิ่งที่ตั้งชันอย่างกล้าๆกลัวๆเมื่อไม่ได้รับคำตอบจากเอียนที่นิ่งเงียบไม่พูดอะไรออกมา

“ฮื่อ.. บ..แบบนี้ใช่มั้ย...ค..ครับ?” เด็กแว่นถามเสียงตะกุกตะกักสลับกับเสียงหายใจหนักๆ ดวงตารีเรียวปรือมองแกนกายที่ตั้งชันซึ่งมือเล็กกำลังกอบกุมไว้พร้อมรูดขึ้นลงด้วยท่าทีเงอะงะอย่างไม่รู้ว่าควรทำอะไร ดวงตาคู่ที่แสดงความต้องการออกมาชัดเจนแบบก็ช้อนมองร่างสูงไปด้วย

แวมไพร์หนุ่มคว้าเข้าที่ส่วนอุ่นร้อนให้คนตัวเล็กกว่าไม่มากสะดุ้งเฮือก ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มขึ้น ในขณะที่มือก็ขยับไปด้วยจนน้ำขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มฝ่ามือใหญ่ และแน่นอนว่าเด็กแว่นช่างพูดก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอีกนอกจากใช้สายตาเหมือนลูกหมาเหลือบมองแวมไพร์หนุ่มที่ดูนิ่งเฉย

“คุณ..ว..แวมไพร์..” น้ำเสียงร่าเริงของเด็กน้อยขาดห้วง ไม่ว่าจะมาจากสาเหตุใดก็ตามก็คงหนีไม่พ้นร่างสูงตรงหน้าที่อยู่บนเตียงด้วยกัน ดวงตาเป็นประกายใสซื่อมองเอียนอย่างหวาดระแวงเล็กๆว่าแวมไพร์ตนนี้จะเกิดต่อว่าอะไรขึ้นมาอย่างที่ผ่านมา

“หลับตา”

โซจิไม่เคยคิดมาก่อนว่าคำพูดสั้นห้วนกับน้ำเสียงเรียบนิ่งจะทำให้รู้สึกตื่นกลัวไปพร้อมๆกับเสียงหัวใจที่ดังก้องอยู่ในหัวซึ่งยังคงเป็นอย่างนั้นแม้ว่าดวงตารีเรียวจะปิดสนิทตามคำสั่งแล้วก็ตาม ความเย็นแสนคุ้นเคยสัมผัสกับปลายจมูกโด่งอย่างอ่อนโยนจนทำให้มนุษย์หมาป่าซื่อบื้อที่หลับตาปี๋ราวกับว่าจะโดนต่อว่าเบิกตากว้าง ร่างที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงก็อ่อนระทวยลงไปกับเตียงนอนนุ่มอย่างหมดเรี่ยวแรง ส่วนต้นเหตุก็ลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วโยนกางเกงที่กองอยู่ใส่ร่างผอมที่ตัวแดงไปหมด

“ใส่ซะ มันน่าเกลียด”

แม้จะเป็นคำต่อว่าที่ไม่ได้รุนแรงอะไรเลยสำหรับมนุษย์หมาป่าติ๊งต๊อง แต่นั่นก็ทำให้คนที่แดงไปหมดทั้งตัวแล้วนอนคว่ำหน้ากับหมอนใบใหญ่อยู่ครู่หนึ่งแล้วเปลี่ยนมานอนหงายพลางใช้ปลายนิ้วแตะปลายจมูกที่ความเย็นของริมฝีปากยังติดอยู่อย่างเบามือ ก่อนจะหยิบกางเกงและชั้นในที่ถอดออกไปมาใส่อีกครั้ง ในขณะที่ความคิดซึ่งทำให้เด็กช่างพูดถึงกับเงียบสนิทอย่างผิดวิสัยยังคงวนเวียนอยู่ในหัว

อ๊าา~ ทำไมคุณแวมไพร์เท่จังเลยอะ~’


วันอังคารที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2558

[FANFIC KYORYUGER YAOI]Will you be my boy? ::Special Part:: ของขวัญ NC CUT




“ฉันเป็นของขวัญวันเกิด อ่า.. ของเอียนไงล่ะ”

พูดจบก็หันหน้ามาหาคนตัวสูงกว่า ดันอีกคนจนติดผนังห้องสีสะอาดตา และไล้มือผ่านกางเกงนอนสีดำสนิท เงยหน้าขึ้นมาสบตาคนรักที่ดูจะแปลกใจไม่น้อยกับการกระทำแบบนี้ของเขา ก่อนจะดึงกางเกงนอนลงพร้อมกับบ็อกเซอร์ด้านใน

“บอย...” เสียงทุ้มกระเส่าดังขึ้นและมันกำลังทำให้คนที่กักเก็บความอายไว้ภายใต้สีหน้ายั่วยวนคุกเข่าลงตรงหน้าร่างสูง มือเล็กจับแกนกายที่เริ่มขยายตัวเพราะแรงอารมณ์ขึ้นมาจ่อริมฝีปากบางที่อ้าออกและงับส่วนปลายเบาๆ  ดวงตารีเรียวที่ฉ่ำน้ำปรือช้อนมองคนตัวสูงที่มีสีหน้าราวกับว่าอยากจะกระชากตัวเขาไปและทำให้มากกว่านี้ ใบหน้าขาวที่เริ่มจะหายร้อนไปแล้วกลับมาร้อนผ่าวอีกครั้ง

โซจิค่อยๆใช้โพรงปากครอบแกนกายใหญ่อย่างเงอะงะแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความต้องการของเพลย์บอยหนุ่มลดน้อยลงเลย เด็กหนุ่มขยับแกนกายเข้าออกอยู่ไม่กี่ครั้งก็เอามันออกมาใช้ลิ้นเล็กไล่เลียตามความยาว ใช้ฟันครูดไปบ้างจนคนถูกปรนเปรออดซี๊ดปากด้วยความเสียวขึ้นมาไม่ได้

นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่ใช้ปาก ...

ดวงตารีเรียวปิดลง ริมฝีปากอมแกนกายเข้าปากไปอีกครั้งและขยับเข้าออกอย่างเชื่องช้า ในหัวสมองพยายามนึกว่าเอียนเคยทำให้เขาอย่างไรบ้าง เด็กหนุ่มดูดดุนแกนกายจนแก้มตอบ เริ่มขยับปากเข้าออกด้วยความเร็วที่มากกว่าเก่าจนเริ่มรู้สึกได้ถึงน้ำขาวขุ่นที่ใกล้จะปลดปล่อยออกมา

เพียงขยับอีกไม่กี่ครั้งน้ำขาวขุ่นก็ถูกปลดปล่อยมาเต็มโพรงปากของโซจิที่ค่อยๆลืมตาขึ้นสบตามองกับเอียนที่ไม่มีเหงื่อสักหยดแตกต่างจากเขาที่ตอนนี้เหงื่อชุ่มกายไปหมดทั้งกาย รู้ตัวอีกทีเขาก็เผลอกลืนน้ำลงคอไปหมดแล้ว ใบหูนิ่มกำลังแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม

กายผอมที่นั่งหอบแฮ่กอยู่บนพื้นถูกช้อนไปในอ้อมแขนแกร่งภายในไม่กี่วินาที ริมฝีปากได้รูปกดจูบบนแก้มขาวระเรื่อ กระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ทำให้หัวใจแทบเต้นผิดจังหวะ “ถ้าพรุ่งนี้ลุกไม่ขึ้น โทษความน่ารักของตัวเองแล้วกันนะ.. โซจิ”


“ใครบอกให้นายเรียกชื่อฉันในเวลาแบบ.. อ๊ะ! 

ก่อนที่จะได้โวยวายแก้อาการเขินอายทั้งหมดนั่น คนตัวผอมก็เพิ่งรู้สึกตัวว่าถูกปล่อยลงบนโซฟาตัวยาวที่กว้างขวางพอสำหรับผู้ชายตัวโตสักคน แต่สำหรับในตอนนี้คนที่ส่วนสูงไล่เลี่ยกันกำลังแลกเปลี่ยนรสชาติของริมฝีปากกันอย่างไม่มีฝ่ายใดลดละ ขยับกายบดเบียดแนบชิดจนต่างคนต่างรู้สึกร้อนผ่าวไปหมดทั้งกาย

โซจิปรือตามองคนที่ถอนจูบออกมา แต่ก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกมือเรียวยาวลากผ่านส่วนกลางลำตัวที่มีเพียงบ็อกเซอร์ตัวบางปกปิดไว้ ลูบไล้และบดคลึงแกนกายจนเด็กหนุ่มเผลอตัวเลิกชายเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งขึ้นมากัด เผยให้เห็นหน้าท้องขาวที่ไม่ถึงกับแบนราบเหมือนของผู้หญิง หากแต่ทำให้อารมณ์ของเอียนพุ่งสูงขึ้นมาได้ทุกครั้ง

บอยก็ยังคงเป็นบอยไม่เปลี่ยน แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยผ่านไปเท่าไหร่แล้วก็ตาม เจ้าของเรือนผมสีดำสนิทเริ่มขบเม้มเข้าที่ซอกคอคนที่เหมือนจะต่อต้านแม้สุดท้ายแล้วกายผอมก็อ่อนยวบอยู่ในอ้อมแขนของเขาอีกตามเคย มือเรียวยาวลูบไล้ไปทั่วร่างกาย เขาไม่คิดจะกระชากเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งที่บัดนี้เปิดออกให้ปรากฏให้เห็นเพียงแค่ช่วงไหล่เนียนออกไปจากตัวโซจิ รวมทั้งเนคไทของโรงเรียนสมัยมัธยมปลายด้วย

เพราะเขาคิดว่าแบบนี้.. กรีนบอยของเขาดูเซ็กซี่มากกว่าคนอื่นเป็นไหนๆ

“อื๊อ! พรุ่งนี้..” โซจิโกยอากาศเข้าปอดแทบไม่ทันเมื่อลิ้นร้อนปรนเปรอยอดอกทั้งสองข้างให้ “พรุ่งนี้ ม..ไม่ใช่วัน อ่าห์.. หยุดนะ”

แม้ว่าปากจะร้องห้ามออกไปสลับกับเสียงครางเบาหวิวที่เจ้าตัวคิดว่ามันน่าอายนั่น แต่การกระทำกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เมื่อช่วงล่างที่ไร้กางเกงบ็อกเซอร์ปกปิดตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้กำลังเสียดสีกับหน้าท้องใครอีกคนจนทวีความร้อนในร่างกายมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

เอียนกระซิบเสียงกระเส่า “บอย..”

ริมฝีปากได้รูปขบเม้มใบหูนุ่ม ในขณะที่นิ้วมือเรียวยาวก็ถือโอกาสแทรกเข้าไปในช่องทางของอีกฝ่ายเข้าไปทีละนิ้วอย่างใจเย็น ควานหาจุดกระสันคุ้นเคยในร่างและเพิ่มนิ้วกระแทกลงไปที่จุดนั้นซ้ำๆจนสะโพกแทบอยู่ไม่ติดโซฟานุ่ม โซจิกำลังเม้มปากเข้าหากันแน่น มือจิกลงไปที่ต้นขาของตนทำให้รอยเล็บและรอยจ้ำแดงแทบจะทั่วทั้งผิวเนื้อ

ชายหนุ่มช้อนตามองคนที่หลับตาปี๋เมื่อเขาใช้ลิ้นสัมผัสส่วนกลางลำตัวที่เริ่มขยายตัวอย่างเชื่องช้าราวกับกำลังกลั่นแกล้งกัน  มืออีกข้างยังคงขยับเข้าออกอย่างต่อเนื่องในช่องทางสีหวาน

“อ่ะ..! เอียน” ดวงตาฉ่ำน้ำตาปรือมองลิ้นร้อนที่ไล้เลียวนไปมาที่ส่วนหัวจนน้ำขาวขุ่นเริ่มไหลออกมาจากตรงนั้น กายขาวกระตุกเมื่อใกล้จะปลดปล่อยออกมา ถ้าหากคนขี้แกล้งไม่ละริมฝีปากออกและขยับนิ้วออกจากช่องทางนั้นมาขยี้ส่วนหัวของแกนกายที่ร้อนผ่าวไปหมดแทน เด็กหนุ่มทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ซะให้ได้เมื่อความต้องการที่ไม่ได้ถูกปลดปล่อยยังคงให้ความรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวอยู่แบบนี้

“หืมม์..?”

“จะทำอะไรก็ทำสิ!

เอียนหัวเราะในลำคอ “ไม่กลัวว่าพรุ่งนี้จะลุกไม่ได้แล้วรึไง”

โซจิสะบัดหัวไปมาพลางปัดมือเรียวยาวออกจากส่วนกลางลำตัวของตน ขยับมือไปจับแกนกายใหญ่ของอีกคนขึ้นมาในมือและเอามาเสียดสีกับส่วนกลางลำตัวภายในฝ่ามือขาว ขยับร่างกายท่อนล่างให้แนบชิดกับร่างสูง  จับแกนกายเสียดสีไปมาจนกระทั่งเริ่มมีน้ำสีขาวขุ่นออกมาจากส่วนปลายด้วยกันทั้งคู่

“ค..คราวนี้.. ฉันจะไม่ อื๊อ! ..ขอนายหรอก”

และคนที่บอกว่าจะไม่ขอคนรักเหมือนครั้งก่อนๆอีกก็ถูกกดลงกับโซฟาโดยร่างสูง เขายกยิ้มมุมปากพร้อมแทรกตัวเข้าไปจนสุดในคราวเดียวจนคนใต้ร่างร้องเสียงดัง

“เจ็บ!!  โซจิข่วนต้นแขนคนด้านบนอย่างไม่รู้ตัว ทั้งยังร้องออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นปนเสียงครางหวานในลำคอ

คนตัวสูงโน้มกายเข้าหาร่างผอมใต้ร่าง กดกายเข้าแนบลึกเข้าไปอีก “บอยนี่มัน..”

“อ๊ะ..อะ อ้าห์.. ไร..” เด็กหนุ่มหายใจหอบถี่ มือสองข้างจับที่ต้นแขนหนาของอีกฝ่ายแน่น จิกเล็บเข้าไปในเนื้อจนเลือดซึม หากแต่ริมฝีปากบางก็จูบบนแผงอกกว้าง เริ่มดูดเม้มให้รอยสีแดงค่อยๆประดับอยู่บนตัวของอีกฝ่าย ในขณะที่เอียนก็เริ่มขยับตัวเข้าออกอย่างเชื่องช้า ใบหน้าหล่อเหลาซุกอยู่ที่ซอกคอของคนตัวเล็กกว่า

“บอยนี่มัน.. น่ารัก...” เพลย์บอยหนุ่มกระซิบเสียงพร่า พร้อมกระแทกกายเข้าที่จุดภายในของอีกฝ่าย

“อ๊ะ! ฉ..ฉันไม่... อ๊าา!!

ยังไม่ทันที่จะได้ปฏิเสธอะไรจบ คนด้านบนก็ขยับกายออกและถาโถมแรงกระแทกเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น จนเสียงของเนื้อที่กระทบกันก็ดังไปทั่วทั้งห้อง เช่นเดียวกันกับเสียงแลกเปลี่ยนริมฝีปากของคนทั้งคู่ ร่างกายแนบชิดกันจนแทบจะเป็นหนึ่งเดียวกัน

“อึ้ก.. เอียน ..ร อ่าส์! แรงอีก...” และเมื่อได้รับคำขออย่างนั้น คนคุมจังหวะครั้งนี้ก็ขยับกายเข้าแนบชิดจนแกนกายของโซจิเสียดสีกับหน้าท้อง มือเรียวยาวจับสะโพกมนไว้แน่นแล้วกระแทกเน้นย้ำที่จุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความต้องการและนอกเหนือกว่านั้น..

ด้วยความรัก..

และแล้วน้ำสีขุ่นก็ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องของร่างสูง และกระจายไปตามโซฟานุ่ม โซจิหายใจหอบแต่ก็ไม่ได้เอาหน้ามาซบตัวเอียนอย่างครั้งก่อนๆที่ผ่านมา วันนี้คนตัวเล็กกว่ากลับกระซิบด้วยน้ำเสียงเหมือนแมว.. ยั่ว

“เอียน~ ขอ.. อ๊าห์.. อีกรอบ น.. อื้ออ~ นะ”

ปากบางเป่าลมหายใจร้อนใส่ชายหนุ่มที่ตอนนี้กระตุกยิ้มขึ้นมา ส่วนคนที่กลายเป็นของขวัญวันเกิดก็ขยับขาโอบรอบเอวหนา ตัวสั่นไหวไปตามแรงกระแทกของเพลย์บอยหนุ่ม และช่องทางที่ตอดรัดถี่ก็มีน้ำขาวขุ่นของร่างสูงที่เอ่อล้นออกมา

เอียนลุกขึ้นเต็มความสูงในขณะที่กายยังเชื่อมต่อกันอยู่ มือเรียวยาวประคองสะโพกมนไว้แน่น

“นาย.. จะไปไหน...” ดูเหมือนว่าคราบแมวยั่วจะหายไปหมดแล้วเมื่อแกนกายที่ขยายตัวขึ้นมาอีกครั้งด้วยความต้องการจะกดลึกเข้าไปในช่องทางมากกว่าเก่าเพราะอยู่ในท่านี้ มือขาวเกาะไหล่หนาแน่นราวกับว่าจะร่วงลงไปนอนกับพื้น

“ต่อที่เตียง” ตอบด้วยน้ำเสียงสบายอารมณ์พร้อมกับออกเดินอย่างเชื่องช้า “หรือว่าจะไปที่ห้องน้ำดีล่ะ Good Boy~

โซจิรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด กายผอมซบหน้าลงกับไหล่กว้างพร้อมพึมพำเสียงเบาหวิว หากแต่คนฟังนั้นได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ “ทุกที่เลยก็ได้.. ก็วันนี้ฉันเป็นของขวัญวันเกิดของเอียนนี่”

และถ้าโซจิไม่คิดจะทำตัวเป็นเด็กดีอย่างที่หนังสือนั่นว่าไว้ ตอนนี้เขาคงจะไม่...

“อ๊าาส์! อ่ะ.. เอียน!!

“พ.. พอ.. อ่าห์~ ด..ได้แล้ว อื๊อ!?”
 

วันอาทิตย์ที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2558

NCCUT DAISY XXI [FIC KYORYUGER]Will you be my boy ?



 pairing: Ian Yorkland x Rippukan Souji


เอียน!!


โซจิเม้มปากตัวเองแน่นเมื่อถูกวางลงบนฟูกที่นอนของเขาเอง    โดยมีร่างสูงอยู่ด้านบนที่ประกบริมฝีปากจูบเขาอีกครั้งโดยไม่ทันตั้งตัว  ทั้งยังสอดลิ้นเข้ามาอย่างรวดเร็วจนเด็กหนุ่มร้องครางในลำคอ   ถึงแม้ตอนแรกจะพยายามดันแผงอกกว้างออกห่าง  แต่ตอนนี้โซจิก็ดึงปกคอเสื้อหนังของอีกฝ่ายเข้าหาตัวให้ริมฝีปากแนบชิดกันมากยิ่งขึ้น


“อ่ะ..!  แฮ่ก แฮ่ก”    เด็กหนุ่มหอบหายใจ  แผ่นอกบางสะท้อนขึ้นลง  แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมือเรียวยาวลูบแก่นกายเล็กผ่านเป้ากางเกง    ดวงหน้าขาวขึ้นสีระเรื่อเช่นเดียวกันกับใบหูที่แดงไม่ต่างกัน   เม็ดเหงื่อเกาะพราวที่ใบหน้าน่ารักมันยิ่งทำให้เอียนมีความต้องการไม่ต่างกันกับเด็กคนนี้


มือเรียวยาวจัดการรูดซิบลง  ถอดกางเกงออกไปพร้อมกับบ็อกเซอร์ของร่างบางที่ตอนนี้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาปิดปากกั้นเสียงคราง   ส่วนมืออีกข้างก็กำผ้าปูที่นอนแน่น


เอียนรูดสาวความต้องการอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว  ใช้นิ้วขยี้ส่วนหัวจนเด็กหนุ่มหลุดเสียงครางออกมา   “อ๊ะ... อ๊าา..!   โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าเผลองับนิ้วตัวเองที่ปิดปากไป   และนั่นยิ่งทำให้เพลย์บอยหนุ่มอยากจะทำมากกว่านี้   ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนลงต่ำ  ริมฝีปากได้รูปค่อยๆเข้าไปใกล้กับส่วนกลางลำตัวของคนตัวเล็กกว่า


“อ่ะ เอียน  ย...อย่า..!    โซจิร้องเมื่อริมฝีปากได้รูปอมส่วนหัวของแกนกายไปแล้ว  พร้อมกับเอาฟันคมครูดเบาๆจนร่างบางเผลอขยับสะโพกเข้าหาโพรงปากอุ่น


“มัน.. อ๊ะ!! ส..สกปรก  อ.. อื้ออ.. อย่าเลีย”


แต่ทว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ    เอียนถอนริมฝีปากออก  ก่อนจะเริ่มต้นใช้ลิ้นไล้เลียไปตามความยาว  และใช้ริมฝีปากครอบอีกครั้ง  ขยับขึ้นลงอย่างเชื่องช้าราวกับจงใจกลั่นแกล้ง   ดวงตาคมช้อนมองเด็กหนุ่มที่ปากบอกว่าอย่าแต่ขยับสะโพกไปด้วย


“เอียน.. อ่ะ.. เร็วๆ ส.. อ๊าา! สิ”


เมื่อได้ยินดังนั้น  ริมฝีปากได้รูปก็ขยับเข้าออกเร็วขึ้นกว่าเดิมจนรู้สึกได้ว่าแกนกายเล็กเริ่มปริ่มน้ำมากขึ้นทุกที   โซจิปลดปล่อยใส่โพรงปากอุ่น   ใบหน้าเป็นสีแดงมากกว่าเก่า


“ย.. อย่า ..กลืน”    เด็กหนุ่มตัวผอมบางหอบหายใจไปด้วยร้องห้ามไปด้วย    แต่ร่างสูงที่ยังมีอาภรณ์ครบทุกชิ้นก็กลืนน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปแล้วจนโซจิทำตาโต


“รสชาติก็ไม่แย่นะบอย”   พอพูดจบร่างสูงก็จัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างรวดเร็ว  พร้อมกับหยิบของจากกระเป๋าเสื้อมาด้วย


“อะไร..?”    คนที่เริ่มจะมีอารมณ์อีกรอบเพราะฤทธิ์ยาถาม  ดวงตารีเรียวปรือฉ่ำน้ำมองไปด้วย


เอียนชูขวดเจลหล่อลื่นกับกล่องถุงยางอนามัยขึ้นให้ดู   ก่อนที่จะขยับกายเข้าใกล้กับคนตัวผอมที่หน้าร้อนจนใกล้จะระเบิด  เริ่มต้นจูบกันอีกครั้งจนเสียงแลกเปลี่ยนความหอมหวานดังขึ้นไปทั่วห้องจนโซจิยิ่งอายมากกว่าเก่า   ในขณะที่มือเรียวยาวก็เล่นกับยอดอกจนชูชันขึ้นมา


“อ่าห์... น่าอายชะมัด...”  เด็กหนุ่มพึมพำเสียงเบา  ในขณะที่เพลย์บอยหนุ่มขบเม้มไปทั่วร่างกายให้เสียววาบเล่นๆ  รอยรักสีกุหลาบปรากฏขึ้นแทบทุกพื้นที่บนผิวขาว   มือเรียวยาวก็บีบเจลหล่อลื่นไปด้วยก่อนที่จะสอดนิ้วเข้าไปเบิกช่องทางที่ยังไม่เคยมีใครรุกล้ำมาก่อน


“อื้ออ!!   โซจิกัดปากตัวเองแน่น   ในขณะที่เอียนเริ่มเพิ่มนิ้วที่สองเข้ามา


เอียนถามเสียงอ่อนโยนพร้อมกับเพิ่มนิ้วที่สามเข้าไป “เจ็บรึเปล่า”


เด็กหนุ่มพยักหน้าช้าๆ   น้ำตาหยดใสๆไหลรินออกจากหางตา   มือเรียวเล็กจับไหล่กว้างไว้แน่น  จิกเล็บลงไปกับเนื้อแน่นๆ เมื่อเอียนเริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ


“อือ... ส..เสียว...!   ร่างบางจิกเล็บลงบนไหล่กว้างแรงกว่าเก่า    นิ้วทั้งสามขยับไปทั่ว  โซจิร้องครางแทบไม่เป็นภาษา  “อ๊าา!!  ต..ตรงนั้น..! อ๊ะ..อย่า..”

“ตรงนี้สินะ..”     ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มขึ้น  ขยับนิ้วกระแทกตรงจุดกระสันแรงขึ้นกว่าเดิมจนแกนกายเล็กเริ่มปริ่มน้ำขึ้นมาอีกครั้ง


นิ้วทั้งสามถูกเอาออกไปแล้ว   ดวงตารีเรียวมองไปยังร่างสูงที่กำลังฉีกซองบรรจุถุงยางอนามัยออกและใส่อย่างรวดเร็ว  ก่อนที่จะแทรกกายเข้ามาอย่างรวดเร็วจนคนรับครางเสียงดัง


“เจ็บ!!  ไม่เอา ล..แล้ว อื้อ!! ออกไป”   มือเรียวเล็กจิกลงบนไหล่กว้างจนเพลย์บอยหนุ่มรู้สึกเจ็บขึ้นมาแล้ว


“ไม่เป็นไรนะ..  อย่าเกร็ง”   ร่างสูงพูดเสียงนุ่มราวกับพยายามปลอบใจ  ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มมีหยดเหงื่อเกาะพราว  แต่นั่นก็ยังทำให้เอียนดูดีอยู่เหมือนเดิมสำหรับโซจิ  แถมยังทำให้ดูเซ็กซี่มากขึ้นอีกเท่าตัว   ในขณะที่สะโพกหนาดันแท่งเอ็นอุ่นเข้ามาในช่องทางได้เพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้น     เอียนถอนแก่นกายออกพร้อมกับดึงถุงยางอนามัยทิ้งไป  ขยับกายเข้ามาใหม่อีกครั้งจนหมด  และโดนจุดกระสันของร่างบางพอดิบพอดี


“อื้ออ!!  ย..อย่าโดน ต..ตรงนี้  อ่าาส์!  


ชายหนุ่มปล่อยไว้อย่างนั้นพักหนึ่งให้เด็กหนุ่มได้ปรับตัว    ก่อนที่จะค่อยๆขยับแก่นกายเข้าออกอย่างเชื่องช้าจนคนทั้งคู่ซี้ดปาก


“อืมม์...”


“อ้ะ!!  เร็ว.. เร็วอีก”    เสียงหวานเริ่มแหบพร่า    แต่ถึงอย่างนั้นเอียนก็ยังคงต้องการอยู่ดี   และดูเหมือนว่าทั้งคืนนี้ความต้องการของคนทั้งคู่จะหมดไปเมื่อไหร่  ก็ไม่มีใครอาจรู้ได้


มือเรียวยาวจับเอวบางไว้แน่น   พลางกระแทกสะโพกเข้าหาช่องทางรักเข้าออกอย่างรวดเร็ว   มือเรียวยาวอีกข้างจับความต้องการของอีกคนไว้  รูดสาวให้ถึงปลายทางไปพร้อมๆกัน


“อ๊ะ!!   เอียน... ฉัน.... อ๊าาาห์!

เพลย์บอยหนุ่มมองคนที่ไปถึงก่อนที่ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องของเขาที่ตอนนี้หน้ากลับมาแดงตามเดิมอีกครั้ง    ขยับสะโพกเข้าออกช่องทางสีหวานไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยออกมาจนล้นออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอน   ก่อนที่ร่างสูงจะพลิกกายให้คนตัวเล็กกว่าขึ้นมาอยู่ด้านบนโดยนั่งคร่อมตัก


“อื๊อ...! บ..แบบนี้มัน.. ลึก..”     โซจิพึมพำ    มือคู่เรียวยาววางทาบลงบนเอวบางที่ไม่คอดเท่าผู้หญิง   ริมฝีปากดูดดุนผิวเนื้อขาวไปทั่วจนเกิดรอยแดง บ้างก็ขบเม้มรอยเดิมให้เด่นชัดมากขึ้น ทำอย่างนั้นซ้ำๆ ในขณะที่เด็กหนุ่มเริ่มขยับกายขึ้นลงบนตัก


และคืนนี้... มันจะไม่จบลงง่ายๆอย่างแน่นอน